Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2019

Να ερωτεύεσαι


                                 Chagall Marc

Να ερωτεύεσαι...
τα χρώματα του ουράνιου τόξου,
τον ήχο της βροχής,
την αύρα των αισιόδοξων ανθρώπων,
τον τρόπο που κοιτάζουν δύο αθώα μάτια,
το χαμόγελο ενός παιδιού,
τις όμορφες αλλαγές που φέρνει το πέρασμα του χρόνου,
την ίδια τη ζωή...

Ε.Ψ.

Παρασκευή, 4 Ιανουαρίου 2019

Τα Χριστούγεννα δεν είναι μόνο μία μέρα



Κάθε τέλος Δεκέμβρη, έρχονται μέρες γιορτινές, συνδεδεμένες με φαγητό, δώρα και χαρούμενη διάθεση.
Το νόημα αυτών των ημερών, ωστόσο, δεν κρύβεται πίσω από υλικά αγαθά. Τα Χριστούγεννα είναι μια ευκαιρία να αναθεωρήσουμε σκέψεις να ιεραρχήσουμε προτεραιότητες, να προσφέρουμε και να δεχτούμε αγάπη, μοιραζόμενοι στιγμές με τα αγαπημένα μας πρόσωπα,  με την οικογένειά μας... 

Κι όταν για κάποιο λόγο στερηθούμε - έστω και για λίγο - αυτές τις στιγμές, συνειδητοποιούμε ακόμα πιο βαθιά τη σημασία των ημερών αυτών. 
Γιατί δε γιορτάζουν όλοι τα Χριστούγεννα στις 25 του Δεκέμβρη..  
Γιατί αυτές τις μέρες δεν είναι για όλους γιορτινές..  
Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που μοιάζουν με λουλούδια σε ένα ξεχασμένο ανθοδοχείο... Χωρίς νερό, παλεύοντας για να ζήσουν, περιμένοντας να τους στάξει μια ηλιαχτίδα λίγο φως, ίσως και μέχρι να βρεθεί και κάποιο χέρι να τους προσφέρει λίγο νερό, υπενθυμίζοντας το νόημα των Χριστουγέννων...
Και κάπως έτσι θα είναι σαν να έχουν έρθει Χριστούγεννα οποιαδήποτε μέρα του χρόνου, σαν να μη λησμόνησε κανέναν ο Αϊ Βασίλης κι ας πέρασαν οι γιορτές ...
Καλή χρονιά !

Ε. Ψ. 

Παρασκευή, 9 Νοεμβρίου 2018

Με αφορμή τον κλασικό μαραθώνιο της Κυριακής...


Ένας μαραθώνιος δεν είναι μονάχα τα 42.195 μέτρα.
Είναι όλα εκείνα τα πολλά παραπάνω χιλιόμετρα της πολύμηνης προετοιμασίας, τόσο σωματικής όσο και ψυχικής, που προηγείται του αγώνα.
Και τα ποικίλα συναισθήματα όλης αυτής της διαδικασίας (χαρά, πόνος, κούραση, απογοήτευση, ενθουσιασμός, πάθος και τόσα άλλα) που κορυφώνονται κατά τη διάρκεια της μαραθώνιας διαδρομής, καθώς το μυαλό υπολογίζει κάθε χιλιόμετρο που διανύει και μετράει αντίστροφα όσα του απομένουν.
Ο χρόνος μετράει αντίστροφα και τα λεπτά τρέχουν μαζί με κάθε διασκελισμό που ο κάθε αθλητής πραγματοποιεί μόνος, σε έναν αγώνα ενάντια στον εαυτό, τα όρια και τις αντοχές του. Γιατί κανένας δεν τρέχει μόνο με τα πόδια. Γιατί, όταν κάπου στη διαδρομή η δύναμη στα πόδια σε εγκαταλείπει, τρέχεις κυρίως με το μυαλό, την καρδιά και την ψυχή.

Ένας μαραθώνιος είναι μια υπέρβαση που δε μετριέται σε αριθμούς και χιλιομετρικές αποστάσεις. Είναι αυτό που καθρεφτίζεται στα μάτια του κάθε αθλητή, φτάνοντας και περνώντας ο ίδιος- με όποιες σωματικές και ψυχικές απώλειες και εμπειρίες- τη γραμμή του τερματισμού.

Ένας μαραθώνιος, όμως, είναι και η υπόσχεση που ακολουθεί τον τερματισμό, καθώς κάθε αθλητής ψιθυρίζει στο μυαλό και την ψυχή του: "Θα το ξανακάνω...".
Γιατί μια φορά δεν είναι αρκετή, όταν γευτείς ό,τι είναι, ό,τι συμβολίζει ο μαραθώνιος δρόμος...

Ε.Ψ.

Πέμπτη, 18 Οκτωβρίου 2018

Σκιές



Και κάπου μέσα στο σκοτάδι, ξάφνου ανάβει ένα φως
που δημιουργεί σκιές κι αντανακλάσεις.
Και κάπως έτσι δημιουργείται άλλος ένας κόσμος, 
ένας δεύτερος κόσμος από φως και σκιά. 

Και μπροστά στα θαμπωμένα μάτια εμφανίζεται μια άλλη πραγματικότητα.
Γεννημένη από φως, μα ασπρόμαυρη, χωρίς έτοιμα χρώματα.
Σαν ένα σχέδιο στον καμβά 
που περιμένει να χρωματιστεί από ξεχωριστές, προσωπικές επιλογές χρωμάτων.

Και έπειτα το φως σβήνει. Και οι σκιές δε φαίνονται πια. 
Χάθηκε εκείνος ο άλλος κόσμος...
Μα, άραγε, τόσο απλά παύει να υπάρχει, 
μονάχα επειδή έσβησε το φως; ...

Ε.Ψ.

 

Δευτέρα, 1 Οκτωβρίου 2018

Κρυμμένοι ήλιοι

Το καλοκαίρι δεν τελειώνει τον Αύγουστο.
Υπάρχει μέσα σε καθετί που ακτινοβολεί κρυφά ή φανερά,
σε ό,τι  κρύβει μια ακτίνα, μια σπίθα, μια λάμψη, μια ελπίδα.
Το καλοκαίρι δεν τελειώνει τον Αύγουστο,
αφού ο ήλιος δε σταματάει να υπάρχει 
ακόμα και σε συννεφιασμένους ουρανούς.
Το καλοκαίρι δεν τελειώνει τον Αύγουστο,
αφού κρυμμένοι ήλιοι βρίσκονται μέσα στον καθένα...

...καλό μήνα!

Ε.Ψ.

Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου 2018

Παράθυρο στον ουρανό



''Είμαι ένας απλός, καθημερινός, αισιόδοξος άνθρωπος.
Αλλά, δεν αντέχω τα παράθυρα χωρίς θέα.
Τα παράθυρα βρίσκονται εκεί για να ταξιδεύουν τη ματιά.
Για ν’ αποκαλύπτουν ορίζοντες.
Για να υπόσχονται το «παραπέρα»''...

 Ο. Ελύτης, Δεν αντέχω τα παράθυρα χωρίς θέα (απόσπασμα)